کاور

به مذاق من همیشه مجلات بخش خصوصی جذاب تر از مجلات دولتی و نیمه دولتی اند. در حوزه محیط زیست ، مجله ها اندکند . حاضر همیشگی مجله ای که کم و بیش مطالب زیست محیطی را در کنار خاطرات شکار چاپ میکرد ، مجله شکار و طبیعت بود. در دوره قدیم و جدید . البته این مجله نمیتوانست عطش طرفداران محیط زیست را بخواباند  مجلات دیگری هم در این زمینه فعلا شدند  دنیای وحش که چند شماره بیشتر چاپ نشد ، پیام سبز که آنهم در چنبره تعطیلی گرفتار شد و این اواخر البته مجله سرزمین من که مربوط به گروه نیمه دولتی همشهری است .

مشکلات مادی ، کم بودن اقبال عمومی جامعه به مطبوعات ، عدم استقبال صاحبان کسب و کار از آگهی دادن به مجلات زیست محیطی باعث میشد این مجلات عمدتا عمر کوتاهی داشته باشند . البته سازمان محیط زیست هم مجله ای به نام محیط زیست دارد که معلوم نیست از کجا باید تهیه کرد و خود اداره های محیط زیست هم ندارندش !

به تازگی مجله پازن وارد عرصه مطبوعات شده است. مجله ای با عنوان پستاندار شناسی . تعدادی از تیم قبلی مجله دنیای وحش مانند فریبرز حیدری و کاوه فیض الهی در این مجله حضور دارند ، تعداد بیشتری از نامهای آشنای این روزهای محیط زیست هم در مجله قلم میزنند .

من مجله را به سختی تهیه کردم ( از نمایندگی اش در اصفهان ) و شما هم احتمالا باید همین کار را انجام دهید یعنی مراجعه به نمایندگی های استانی . اینقدر مخاطب زیست محیطی هنوز بالا نیست که انتظار توزیع در دکه های روزنامه فروشی را داشته باشیم و البته مجله کلا مجله ای تخصصی محسوب میشود و علاقه مندان باید انتظار تهیه آن را طبعا از مراکز تخصصی داشته باشند .

خوشبختانه اکثر مقالات اسم نویسنده را هم داشت و مقالات خارجی خوب و یک مصاحبه دلچسب با جرج شالر . چند نقد خوب به کتابهای چاپ شده در حوزه فک خزری نوشته شده بود که گرچه نام نویسنده نداشت ولی نقدهای قوی و جالبی بود.

اگر به حوزه محیط زیست ، حیات وحش یا طبیعت  علاقه دارید ، نشریه پازن را تهیه کنید .  برایشان آرزوی موفقیت و تداوم انتشار دارم .  مجله تلفنی هم دارد که هیچ وقت جوابگو نیست حتی در روزهای تاکید شده ، البته حساب کاربری مجله پازن در شبکه اینستاگرام به روز میشود و میتوان از آن طریق با مجله در ارتباط بود.

پست الکترونیک مجله پازن :info@paazan.ir 

محمد بهشتی زواره
توضیحات (0)