کاور

بعد از سالها کشمکش بین طرفدار صدور پروانه شکار و مخالفان ، در چند سال اخیر سازمان حفاظت محیط زیست ، تصمیم گرفت نهایتا فعلا با توجه به خشکسالی حاکم بر کلیه زیستگاههای کشور ، صدور پروانه شکار را متوقف کند ، گرچه تا به حال مجوز 5 قرق اختصاصی ( یکی در استان کرمان ، یکی در استان سمنان و 3 قرق در استان یزد ) صادر شده است ولی هنوز تصمیم بهره برداری از این مناطق صادر نشده است ، برخی از این مناطق نشان داده اند که با استخدام افراد محلی و همکاری جوامع محلی میتوان زیستگاههای مناطق آزاد را هم حفاظت کرد و برخی از این مناطق تنوع زیستی بالایی دارند و نسبت به حفاظت فعلی واکنش مثبتی نشان داده اند . باید توجه کرد که لزوم سهیم کردن جوامع محلی در حفاظت از حیات وحش یکی از مهمترین عوامل کاهش تعارضات بین سازمان حفاظت محیط زیست و جوامع محلی است.

گرچه تا کنون به نظر میرسد سازمان محیط زیست با توجه به حساس شدن جامعه نسبت به مسئله شکار ، تمایلی به درگیر کردن خود در این مسئله ندارد و قرق های اختصاصی همچنان صرفا مشغول حفاظت هستند و فعلا از بهره برداری خبری نیست . در این صورت باید دید آیا امکان فعالیت های اکوتوریسمی در این مناطق وجود دارد و آیا امکان خود کفا شدن این مناطق که به هر حال توسط بخش خصوصی برای بهره برداری در حال حفاظت هستند امکان دارد ؟ در این زمینه تجربیات زیادی در آفریقا و دیگر نقاط جهان وجود دارد . مسلما احداث قرق های اختصاصی با برنامه ریزی مدون میتواند قسمتهایی از زیستگاههای کشور که به دلیل کمبود امکانات یا بودجه دولتی قابل حفاظت نیستند ولی در ضمن ارزشهای فراوان زیستی دارند ، حفاظت کند . باید منظر ماند و دید در گذر زمان آیا این مناطق میتواند بخشی از بار حفاظت را در کشور به دوش بکشد یا از دایره حفاظت دور خواهد ماند ؟ تا کنون که مجوزی برای شکار در این مناطق صادر نشده ، حفاظت از این مناطق توسط بخش خصوصی اقدام مثبتی بوده است و عمدتا سطح حفاظت و تراکم حیات وحش در این مناطق با افزایش مثبتی همراه بوده است و حتی گونه های در خطری مانند پلنگ در این مناطق ثبت شده اند و برخی کریدور مهاجرتی یوز هستند ، اما باید تا زمان بهره برداری صبر کرد .

پ.ن : تصویر یک گله کل وبز در سرشماری سال 1395 قرق اختصاصی علی آباد در استان یزد ، تصویر از اداره محیط زیست استان یزد 

محمد بهشتی زواره
توضیحات (0)